Boekbespreking - De fundamenten herstellen

In het dertiende en laatste hoofdstuk van Wederopbouw spreken Leike van Oss en Jaap van ’t Hek de hoop uit dat hun boek heeft geresoneerd bij de lezer. Dat heeft het bij deze lezer in elk geval. Ook stellen de auteurs in dit hoofdstuk de vraag of het boek zelf niet een echokamer is, terwijl het juist een van de aanbevelingen is om daarvoor te waken. Toevallig was dat iets wat ik me tijdens het lezen van dit boek afvroeg, juist omdat het zo resoneert. Ik herkende zo veel van de praktijk van onderwijsorganisaties en van de door mij veronderstelde oorzaken, dat ik mezelf eerder tijdens het lezen die vraag al had gesteld: resoneert het omdat ik bevestigd word in mijn denkbeelden van wat er aan de hand is?